ترجمه : 56 همانا آنان كه آيات ما باور نكردند بآتشى بداريمشان كه چون - پوست بدنشان كباب شود پوست ديگر بجاى آن بر آنان پوشيم تا آزار [ شان نو شود و ] بيشتر بچشند ، 57 و آنان كه باور داشتند و به حق گرويدند و كارهاى شايسته كردند به زودى در بهشتانى درونشان كنيم . كه از زير درختها و سايه هاى آن رودهاى آب جارى است با همسران پاك و پاكيزه كه هميشه در آن بسر مىبرند و سايه و آسايش آن جاويدان است . سخن مفسّرين : « سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً » 56 طبرى : يعنى در آينده رسوا مى - كنيم آنها را در آتشى كباب ميشوند . مجمع : يعنى وادار ميكنيم آنها را و ميسوزانيم در آن و بوسيله ى آن عذاب - شان ميكنيم . ابو الفتوح : يعنى بچشانيم آتشى و بسوزانيم بآتشى . فخر : در معنى جمله ى اوّل آيه : « إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ » نوشته است : آيات خدا يعنى آنچه نشان بدهد ذات حق را و افعال و صفات و اسماء خدا را ، و ملائكه و كتابها و پيغمبران را ، و معنى كفر بآيات نه فقط انكار است بلكه علاوه ى بر انكار آنكه اينها آيات خداوند هستند ، 1 - غفلت از آنها و دقت و وارسى نكردن به آنها هم كفر است . 2 - ترديد و ايجاد شك و شبهه در آنها كفر است . 3 - با علم بدرستى آنها از راه حسد و سخت سرى انكار كردن هم كفر است ، و كلمه ى « سوف » بگفته ى سيبويه براى تهديد استعمال مىشود و وعده ى بد ، ليكن گاهى بجاى « سوف » سين استعمال مىشود ، مثل « سَأُصْلِيه سَقَرَ » و گاهى به عكس مثل « وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى » و جمله ى نصليهم يعنى در آتش ميبريم آنها را ولى يك معنى خاص هم دارد كه كباب كردن در آتش باشد ، چون عرب ميگويد « شاة مصليه » يعنى گوسفند كباب شده . در تفسير عبده نسبت بجمله ى اوّل نوشته است : آغاز كلام « ب * ( الَّذِينَ كَفَرُوا » شده است براى تنبيه به اين كه اين گفتارى مخصوص بيهود و معارضين مستقيم